Το υδάτινο Χαμόγελο σου

Είσαι

Ο μύθος μου

Ο χρυσοποίκιλτος

Με  άστρα,

Χρυσάφι

άλλου ουρανού

με ταξιδεύεις …
στις αστραπές
του δειλινού...

σε άγνωστη γη

& θάλασσες…

Έτη φωτός

για μένα χάλασες...

όρισες

το αόριστο μου

προσδιόρισες…
το αόρατο μου.

Είσαι !

Όλα τα φεγγάρια μου

Του έρωτα τα χνάρια μου.

Το υδάτινο

χαμόγελό σου

γίνεται φώς…

μεσουρανεί

γίνεται ήλιος
δύει…

& ανατέλλει

στα μάτια μου.

Είμαι

η ερωτική σου σφαίρα

αστέρι

συμπαντικού αιθέρα.
Το ανείπωτο σενάριο σου
η λύση της σιωπής σου…

Έρχεσαι ,
αφήνεσαι στο στήθος μου…

Πορφυρίζουν

τα χείλη σου…

ρέουν

αναγραμματισμοί

…λω-θε σε, κη-δι σου

δονείται το κορμί σου

δαγκώνω κόκκινα φιλιά
παραμιλώ καλπάζοντας

στα φλεγόμενα

μονοπάτια

της ερωτικής σου αβύσσου…

Δρόμοι αρσενικοί,
δρόμοι θηλυκοί

διαχέουν

τις συντεταγμένες

στροβιλίζονται…

& ολοκληρώνονται
σε μια σβούρα τρελή……

Μεθυσμένα μέλη
εξουθενωμένα φιλιά…

Ω!

Η αγάπη !

Αγάπη μου…

…του Έρωτα το μέλι.
δεν έχει γιατρειά…………….

Στου έρωτα σου

Την κορυφή

καίω διάστημα

…Εγώ & …χρόνο….

13-12-2010

Kρατώ το Χαμογελο σου...

Αγρίμι η σιωπή σου
έρχεται & φεύγει
ο ύπνος δραπετεύει
τον λογισμό παιδεύει

Ξημέρωμα, η ώρα τρεις
& ακόμα δεν κοιμάμαι
η απουσία σου ληστής
να κοιμηθώ φοβάμαι.

 

Αναιρώ

και αναιρούμαι
μες του μυαλού σου
τις γυάλινες ρωγμές
... τα χιλιόμετρα
από μεταλλικές σιωπές

Που πήγαν
που ξεστράτισαν
οι θεϊκές στιγμές
η μέθη & τα λόγια,
τ' ατέλειωτα νυχτέρια μας…

 

Τώρα

κρατώ

το χαμόγελο σου,
ταξιδεύω μέσα σ’ αυτό
προς το παρόν,
μου είναι αρκετό.

 

Αύριο,
ποιοι καταρράκτες
ποιοι σεισμοί
θα δονούν την καρδιά,
που απίθανο
τώρα φαντάζουν.

12-12-2010

Ανέραστο μένει το Φιλί

Το ύψος του εγωισμού
το βάθος της παράνοιας
μας κούρασε...

...ανέραστο μένει το φιλί
τα χείλη δεν το αναζητούν...

...Δεν θα ξανασμίξουν
Τα όνειρα μας...

Ένα ρετάλι χρόνου...
Ένα ξέφτι ερωτικής αυταπάτης
...Μια σελίδα
άγνωστο αλφάβητο
με κώδικα χαμένο..

Κουράσθηκες!
Κουράσθηκα!
...διψώ...
Θέλω νερό!
Θέλω Θεό!
...Είναι η ώρα μου να φύγω...
...Να ορίσω τον ορίζοντα
στο χωροχρονοσυνεχές του νου μου!

4-12-2010

Tης Αγάπης Τα Δεκαδικά Ψηφία

Στις άδειες ώρες
αιφνίδιες μπόρες
του έρωτα μας χώρες.
Στο μυαλό επισκέψεις
πώς να τις ημερέψεις

Μου έλεγες
ανάμεσα μας
δεν χωράει
Διαίρεση καμία
& όμως
μας έπνιξαν
της αγάπης
τα δεκαδικά ψηφία .

Στ’ απόβραδο,
καθημερινή
& σαββατόβραδο
στου ξημερώματος
την ζάλη
έρχεται η αγάπη
με καμένο χάρτη
τραυματισμένη
&…διψασμένη πάλι
…μικρό ξυπόλυτο παιδί
με στερημένη την στοργή
Αίμα
να στάζει το φιλί
& εμείς
Χαμένοι…ναυαγοί
σε απέραντη θλίψη
&… εκκωφαντική σιωπή.

29-11-2010

Στων Ματιών σου Το Στερέωμα

Άνοιξε του ήλιου η πόρτα
στου φεγγαριού την δύση.

Τίποτα
δεν είναι…όπως πρώτα.
Το αίνιγμα σου
Αγάπη μου
Ο νους πώς να το λύσει.

Όλη !
Την ζωή μου άφησα
στων ματιών σου το στερέωμα.

Όλα δικά σου
Τίποτα δεν κράτησα...
Δικό σου
το κάθε μου δικαίωμα...

Ο καιρός
πάει και ξεμακραίνει
…σιωπή
... η μοναξιά και η ερημιά βαθαίνει...

28-11-2010

Των φιλιών μου τον άνεμο

Σου έστειλα…
των φιλιών μου τον άνεμο!
Στης σιωπής σου τα φύλλα
…Τρεμούλιασμα & ανατριχίλα.


Σε ταραχή…
οι σκέψεις σου,
με κυματοσειρές,
μου στέλνουν
δικές σου
κυματομορφές…!

Μάνα των άστρων..!
Προσκυνώ
Φιλιά και στόμα σου
αποζητώ.

Ο έρωτας μας
Καρμική φωνή…
…Φορτισμένες χορδές,
…κάθε μας επαφή…

…Ουράνιες αναφορές
…σπονδές συμπαντικές…!

(23& 27)-11-2010