Το υδάτινο Χαμόγελο σου

Είσαι

Ο μύθος μου

Ο χρυσοποίκιλτος

Με  άστρα,

Χρυσάφι

άλλου ουρανού

με ταξιδεύεις …
στις αστραπές
του δειλινού...

σε άγνωστη γη

& θάλασσες…

Έτη φωτός

για μένα χάλασες...

όρισες

το αόριστο μου

προσδιόρισες…
το αόρατο μου.

Είσαι !

Όλα τα φεγγάρια μου

Του έρωτα τα χνάρια μου.

Το υδάτινο

χαμόγελό σου

γίνεται φώς…

μεσουρανεί

γίνεται ήλιος
δύει…

& ανατέλλει

στα μάτια μου.

Είμαι

η ερωτική σου σφαίρα

αστέρι

συμπαντικού αιθέρα.
Το ανείπωτο σενάριο σου
η λύση της σιωπής σου…

Έρχεσαι ,
αφήνεσαι στο στήθος μου…

Πορφυρίζουν

τα χείλη σου…

ρέουν

αναγραμματισμοί

…λω-θε σε, κη-δι σου

δονείται το κορμί σου

δαγκώνω κόκκινα φιλιά
παραμιλώ καλπάζοντας

στα φλεγόμενα

μονοπάτια

της ερωτικής σου αβύσσου…

Δρόμοι αρσενικοί,
δρόμοι θηλυκοί

διαχέουν

τις συντεταγμένες

στροβιλίζονται…

& ολοκληρώνονται
σε μια σβούρα τρελή……

Μεθυσμένα μέλη
εξουθενωμένα φιλιά…

Ω!

Η αγάπη !

Αγάπη μου…

…του Έρωτα το μέλι.
δεν έχει γιατρειά…………….

Στου έρωτα σου

Την κορυφή

καίω διάστημα

…Εγώ & …χρόνο….

13-12-2010