Στον άνεμο των φιλιών μου

Στον άνεμο των φιλιών μου,
θροΐζουν της σιωπής σου τα φύλλα
Κύματα της σκέψης σου,
μηνύματα…μου
φέρνουν.

Ρόδι κρατώ
στην γλώσσα μου,
την δύναμη σου
κεραυνέ!
Ζωή και ουρανέ!

Φιλιά και στόμα σου
αναζητώ,
τα πόδια των άστρων
προσκυνώ!
Ο έρωτας σου
ηλεκτρισμένη χορδή,
Καρμική φωνή,
για επαφή…
και Ουράνια σπονδή.

Στου φεγγαριού την άλω…

Τους στίχους σου

διαβάζω…

Ποιήτρια...

θεά σε ανεβάζω...

Μορφή σου δίνω,

εικόνα

δίχως ψεγάδια

Μάτια σμαράγδια

κρυφές υποσχέσεις

βελούδο τα χείλη

τ’ αγγίζω & πίνω…

Σε κόκκινο μαντήλι

όνειρα δένω

φυλακτό & σωπαίνω…

Δικό σου σινιάλο

με στίχο προσμένω…

στου φεγγαριού την άλω…

21-02-2011

Χρησμούς Περιμένεις…

Σκέτος καφές

άφιλτρα τσιγάρα

Λάθος το χθες 

στο νου αντάρα…

Το χρόνο υπομένεις

χρησμούς περιμένεις…

Χαμένη

γυρίζει & η πυθία

στου σύμπαντος σου

την αταξία…

Στο χαοτικό σου

Παιχνίδι

Χάνει θεός

το δαχτυλίδι.

Σε μισό

του χρόνου εκατοστό

μετάβαση σε ουρλιαχτό…

13-02-2011

Η αύρα σου είναι παντού

Στον χάρτη
του ονείρου σου
μπαίνω, να σεργιανίσω
Στα κράτη
του απείρου σου
θα ‘ρθω να κατοικήσω

Η αύρα σου είναι παντού,
αιχμαλώτισε
Ορίζοντα και νου

Στα μάτια σου ερωτεύομαι
στα χείλη σου τρελαίνομαι
στου κορμιού σου
τον πλανήτη
κυριαρχώ και ταξιδεύω
το μεθώ και αλητεύω….

10-02-2011

Φαντασιώσεις & Προβολές

Tο παρελθόν
και το παρόν
εισδύει το ένα στο άλλο,
σχήματα διαδρομών
σε βαθμό απροσδιοριστίας
χρονικού εντοπισμού
& χαοτικής πορείας,
φαντασιώσεων & προβολών.

Διαδρομές
διάσπαρτες με παγίδες

για όσα έχασες
για όσα δεν άκουσες
δεν βλέπεις, δεν είδες.
Πολυάριθμες συνιστώσες,
περίπλοκες, συγκεχυμένες
άγνωστες διαστάσεις

Δεν ξέρω πόσες.

Μια αρχή πριν το τέλος;
Όχι …όχι ακόμα
απλά μερικές σκέψεις,
να ολοκληρώσω
την συνοχή του μυαλού μου,
μια σαφής προειδοποίηση
για την επερχόμενη κορύφωση
στην σφαίρα του αφηρημένου
και της σφοδρής διαίσθησης.

9-02-2011

Γυμνή η μοναξιά

Γυμνή η μοναξιά
με φέρνει κύκλους,
μου τραγουδά,
& μου κλείνει το μάτι.

Πότε παρών ,

πότε απών
βιώνω

την σιωπή

την απειροδιάστατη

στην όξινη βροχή
που ποτίζει την μνήμη μου
με φθινοπωρινή μελαγχολία.

Που είναι
η αιχμάλωτη ενέργεια
της περηφάνιας μου,
να γεμίσουν τα μάτια μου
με κόσμο
τούτες τις άδειες ώρες,
που τα προσχήματα δραπετεύουν.

7/02/2011

Η μουσική των σφαιρών

Ακούω

μιλώ

Με το κύμα της σιωπής σου
τον ήχο της αγρύπνιας σου.
Βλέπω το αδιόρατο
Ακούω το ανήκουστο.

Τα Ερωτόνια μας
δημιουργούν
αύρα & πεδίο,
το σύμπαν όλο
εμείς οι δύο!

Έλα…
στην επαρχία

των χειλιών μου
Διψώ για σένα!
Δικό σου το άλικο
κράτος του Έρωτα μου.

Η ύψιστη ώρα,
η ώρα της περίπτυξης,
της ιεροτελεστίας,
που τα σώματα
κυριεύονται
& διαχέονται
το ένα στο άλλο…
Ιδού η κύρτωση του χρόνου
η γεωγραφία του πάθους…
η γεωμετρία των αισθήσεων,
Ιδού το φάσμα του Έρωτα…!

Φως και χρώματα χορεύουν
στην μουσική των σφαιρών!
Στην μουσική
των πρώτων αριθμών!
Ο Έρωτας μας Συμπαντικός
Θεία & ύψιστη αρμονία
για πόσο χρόνο;
Όσο διαρκεί ένας αναστεναγμός…
...Μια αιωνιότητα…!!!

(3-4)-01-2011

Φεγγάρια οι αγάπες αν ρωτάς~ Χρήστος Γιαννόπουλος