Είσαι
Ο μύθος μου
Ο χρυσοποίκιλτος
Με άστρα,
Χρυσάφι
άλλου ουρανού
με ταξιδεύεις …
στις αστραπές
του δειλινού...
στις αστραπές
του δειλινού...
σε άγνωστη γη
& θάλασσες…
Έτη φωτός
για μένα χάλασες...
όρισες
το αόριστο μου
προσδιόρισες…
το αόρατο μου.
το αόρατο μου.
Είσαι !
Όλα τα φεγγάρια μου
Του έρωτα τα χνάρια μου.
Το υδάτινο
χαμόγελό σου
γίνεται φώς…
μεσουρανεί
γίνεται ήλιος
δύει…
δύει…
& ανατέλλει
στα μάτια μου.
Είμαι
η ερωτική σου σφαίρα
αστέρι
συμπαντικού αιθέρα.
Το ανείπωτο σενάριο σου
η λύση της σιωπής σου…
Το ανείπωτο σενάριο σου
η λύση της σιωπής σου…
Έρχεσαι ,
αφήνεσαι στο στήθος μου…
αφήνεσαι στο στήθος μου…
Πορφυρίζουν
τα χείλη σου…
ρέουν
αναγραμματισμοί
…λω-θε σε, κη-δι σου
δονείται το κορμί σου
δαγκώνω κόκκινα φιλιά
παραμιλώ καλπάζοντας
παραμιλώ καλπάζοντας
στα φλεγόμενα
μονοπάτια
της ερωτικής σου αβύσσου…
Δρόμοι αρσενικοί,
δρόμοι θηλυκοί
δρόμοι θηλυκοί
διαχέουν
τις συντεταγμένες
στροβιλίζονται…
& ολοκληρώνονται
σε μια σβούρα τρελή……
σε μια σβούρα τρελή……
Μεθυσμένα μέλη
εξουθενωμένα φιλιά…
Ω!
εξουθενωμένα φιλιά…
Ω!
Η αγάπη !
Αγάπη μου…
…του Έρωτα το μέλι.
δεν έχει γιατρειά…………….
δεν έχει γιατρειά…………….
Στου έρωτα σου
Την κορυφή
καίω διάστημα
…Εγώ & …χρόνο….
13-12-2010
